Nikt nie wie, kiedy świat się tak zmienił.
Gdy nagle pojawiła się zaraza,
ludzie stracili umiejętność łączenia się z Miastem.
Miasto zaczęło samoistnie się rozrastać.
Ludzi postrzegano jako nielegalnych lokatorów
i eksterminowano.
Miało to miejsce na długo przed moim narodzeniem.
Czekajcie.
Tędy.
Uważaj.
Przepraszam.
Jesteś nerwowa.
Bo hałasujesz.
- Tutaj nic nam nie grozi. - Albo mieliśmy farta.
- Musisz bardziej uważać. - Ale...
Zuru ma rację.
To na pewno właściwa droga?
Wygląda inaczej niż na mapie.
Jest stara. Budowniczowie przebudowali teren.
Poradzimy sobie sami?
Wracajmy.
Gdy już tak daleko zaszliśmy?
Jest tuż za tym przejściem.
Chyba.
Zuru, spójrz.
Wyjście.
UWAGA: LĄDOWISKO
Tae!
Nic ci nie jest?
Dzięki, Fusata.
Wszystko w porządku?
Przepraszam, Zuru. Zapasowa bateria przepadła.
Dostaniemy burę, gdy wrócimy.
To tylko jedna bateria. Wybaczą nam, jeśli wrócimy ze szlamem. Ruszajmy.
Zuru.
Co robisz? Pośpiesz się.
Budowniczy!
Zostaw.
Nie zwracają uwagi na ludzi.
Chodźcie. Jesteśmy już blisko.
Co on wyprawia?
Chodź, Tae.
To jest...
Pierwszy raz widzę tak ogromną przestrzeń.
OSTRZEŻENIE
Strażnica!
To dlatego dorośli mówili, żeby trzymać się z dala.
Nie jest dobrze. Chodźmy.
Nie może nas zauważyć.
Jak mamy odnaleźć łowisko, skoro musimy jej uniknąć?
Pójdziemy inną drogą. Tędy.
Strasznie naokoło.
- Napotkamy wiele przeszkód. - Nic nie poradzimy. Chodźcie.
Jeśli Safeguardzi się tu pojawią...
Nie zapominaj, że przeszliśmy szkolenie.
Zdaniem Sutezo, Zuru jest tak dobra
jak najlepszy Elektrorybak.
Ale wzięliśmy sprzęt bez pozwolenia. Dziadek będzie wściekły.
- Zuru, przepraszam. - Za co, Tae?
Mówiłaś, że idziemy na łowy dla mojej siostry.
Nie robimy tego tylko dla Ito.
- W wiosce praktycznie nie ma jedzenia. - Dzięki, Zuru.
Udało się.
Spójrz tam.
Tyle robaków! To rura ze szlamem!
Czekaj!
To na nic.
Kompletnie wyschła.
A to taka szeroka rura.
Zuru.
Strażnica?
Safeguardzi!
Eksterminatorzy!
Yaichi! Nad tobą!
Nie!
Odwrót!
Uciekaj!
Uspokój się! Pamiętaj o szkoleniu. Zwab ich
i strzelaj!
- Słyszysz, Shizu? Zwab ich do mnie! - Nie mogę ich zgubić!
Shizu!
Cholera!
Shiro! Ostrożnie!
Tae!
Zuru!
Jest ich więcej!
Zuru!
- Nic ci nie jest? - Zuru!
Wszystko w porządku.
Fusata, czekaj.
Przestało.
Zdejmijcie hełmy.
Pokażcie oczy.
- Co? - Zuru?
- Zuru! - Strażnica cię zobaczy!
BRAK GENU SIECIOWEGO
Jak to?
Zdjęła hełmetal, a strażnica milczy.
Tae!
BRAK GENU SIECIOWEGO
Są wśród was ludzie z genem sieciowym?
Genem sieci...?
Co?
Uratowałeś nas i chcielibyśmy ci się odwdzięczyć,
ale nie wiemy, o czym mówisz.
Zaczekaj. Ktoś z dorosłych może coś wiedzieć.
Najpierw powiedz nam...
Czym jesteś?
Nazywam się Killy.
Jestem człowiekiem.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Nasza wioska jest za tamtą barierą.
Będziemy tam bezpieczni.
Bariera?
Safeguardzi nie mogą jej przekroczyć.
Nie wiemy dlaczego.
SYGNAŁ ZABLOKOWANY
ZAGROŻENIE: NISKIE
Już widać barierę.
Stać! Zuru, odsuń się od niego!
Sutezo, czekaj!
Gdzie wasze hełmetale? Strażnice was zauważą!
Przy nim nie musimy się o to martwić.
Co to za facet?
Killy nas uratował. Jest człowiekiem!
Człowiek?
Niemożliwe.
Człowiek, powiadasz?
Nie jest Safeguardem?
Podobno są tacy, którzy wyglądają jak ludzie.
Co nie, Dziadku?
Tylko troje?
Przykro mi. Eksterminatorzy...
Mówiliśmy, że nie możecie wychodzić samopas.
A i tak wzięliście sprzęt bez pytania.
Niebezpiecznie tak tu stać.
Szybko, do środka.
Dziadku!
Nie jest Safeguardem.
Tak.
Jesteś wędrowcem?
Skąd przybywasz?
BRAK GENU SIECIOWEGO
Wspinam się
od 6000 poziomów.
Sześć tysięcy?
Niemożliwe.
Porozmawiamy w środku.
Chodź.
Dziadku!
To nasza wioska.
Mieliśmy tu prawie 400 ludzi.
Ale zostało około 150.
Przyjmujemy wszystkich wędrowców. Taki mamy zwyczaj.
Jesteś pierwszym w tym pokoleniu.
Pierwszym przybyszem z zewnątrz.
Elektrorybacy wywodzą się od Plantatorów,
którzy podobno wędrowali po Mieście, tak jak ty.
Znaleźli to miejsce jakieś 300 lat temu.
Od tego czasu żyjemy za barierą.
Rzadko spotykamy obcych.
W Mieście musi żyć więcej ludzi, walczących o przetrwanie.
Ale nie mamy pojęcia, ilu ich jest,
ani gdzie ich znaleźć.
Niczego nie wiemy.
Wieści od wędrowca będą dla nas cenne.
Dziadku, spotkałeś kiedyś człowieka?
Znajdowałem tylko pozostałości miejsc, w których mieszkali.
Dziadek.
- Dziadek wraca! - Są z nim dzieci!
Dzieci wróciły!
Co to?
Dziadek i Sutezo przyprowadzili z powrotem dzieci!
- Wszystkie? - Nie jestem pewien.
- Jest z nimi obcy. - Jak to „obcy”?
Cóż...
Witaj z powrotem, Dziadku.
Dziadku.
Tylko tyle? A gdzie reszta?
A ich sprzęt? Też go zostawiliście?
Macie chociaż hełmetale?
Cholera.
Nie mamy już technologii, by je wytwarzać.
Co z jedzeniem?
Wszystko wyschło.
Przynajmniej trójka wróciła.
Za miesiąc i tak wszyscy umrzemy z głodu.
Dziadku, kto to jest?
Wędrowiec.
Wędrowiec?
Inni ludzie jednak istnieją.
Możemy mu ufać?
Musimy przyjmować wędrowców.
Nie mamy czym go nakarmić.
Nie jest Safeguardem?
Safeguard by tu nie wszedł.
Nie zbliżaj się!
BRAK GENU SIECIOWEGO
NIEDOŻYWIONA
Nie!
Tu jest jakiś obrazek.
Woda?
- Całkiem smaczne. - Musi być bardzo pożywne.
Daj trochę.
Ja też chcę!
- Cudowne! - To nam doda sił.
Dziadku, Sutezo.
Dobre.
Tae, proszę.
- Aż tyle? - Podziel się z siostrą.
Dziękuję.
Zuru, Fusata.
Cieszę się, że wróciliście. Ale nie róbcie więcej takich numerów.
Przepraszam.
Wiecie przecież,
że wielu poszukiwaczy łowisk zostało zabitych przez Safeguardów.
Grupę zmierzającą na wschód wybito.
Pewnie dlatego uznali, że muszą coś zrobić.
Zuru.
Gdy odłożysz sprzęt, przyjdź do mojego pokoju.
Dobrze.
- Chodź, Sutezo. - Idę.
Ty też. Chcę z tobą pomówić.
Nazywasz się Killy?
Dziękujemy za jedzenie.
Zwykle to my byśmy cię poczęstowali.
Ale jak widzisz, brakuje nam jedzenia.
Powiedz,
gdzie to znalazłeś?
- Dwieście poziomów niżej. - Dwieście?
Nie zdobędziemy więcej.
Chroni nas bariera, ale nie można tu zdobyć jedzenia.
Elektrorybacy muszą opuszczać wioskę i zdobywać szlam.
Jestem przywódcą Elektrorybaków.
Pobliskie łowiska zdążyły już wyschnąć.
Musimy zapuszczać się dalej.
Za każdym razem giną kolejni, a rybaków zostaje coraz mniej.
Nawet dzieci...
Wejdź.
To jedzenie jest niesamowite.
Ciekawe, skąd je wziął.
I ta broń. Przeszyła Eksterminatora na wylot.
Sześć tysięcy poziomów niżej.
Myślisz, że przebył tę drogę sam?
Kto wie?
Ciekawe, ilu ludzi jeszcze zostało. Może istnieją inne wioski.
Możliwe.
Trudno sobie wyobrazić.
Jak daleko rozciąga się Miasto?
Czemu Safeguardzi wybijają ludzi?
Nie zastanawiałam się nad tym.
Naprawdę nic nie wiemy.
POZIOM ZAGROŻENIA: NISKI
Zuru twierdzi, że unieszkodliwiłeś czterech Safeguardów jednym strzałem.
Przydałby nam się ktoś o twoich zdolnościach.
Chciałbyś z nami zostać na trochę i pomóc w łowach?
Szukam ludzi z genem sieciowym.
To wszystko.
Gen sieci...?
Co to takiego?
Wszyscy ludzie go mieli przed zarazą.
Przed zarazą?
W tamtych czasach Miasto należało do ludzi.
Zarówno Budowniczowie,
jak i Safeguardzi słuchali wówczas ludzi.
To stara legenda.
Jak to?
Miasto należało do ludzi?
Mając ten gen sieciowy, moglibyśmy powstrzymać Safeguardów?
Nie tylko.
Moglibyśmy rozkazać Budowniczym, by zaprzestali samowolnej rozbudowy.
Powstrzymać rozrost Miasta.
Coś takiego jest niemożliwe.
Po prawdzie...
już kiedyś słyszałem o genie sieciowym.
Zdążyłem o tym zapomnieć, ale jego słowa obudziły wspomnienia.
Usłyszałem ten zwrot dawno temu.
Gdzie?
Pod tą wioską.
W obrębie bariery,
ale w miejscu, do którego od pokoleń zabraniano nam się zbliżać.
Masz na myśli Gnijącą Kaplicę?
Babcia mówiła, że mieszka tam duch straszniejszy niż Safeguardzi.
- Mówiła, żeby tam nie chodzić. - A ty w to wierzysz?
Hej, ty!
Powiedział...
pod wioską.
Zamierza tam pójść.
Sutezo, idź za nim.
- Powiedz, że go zaprowadzę. - Dobrze.
Ja też pójdę.
Pośpiesz się.
Babcia mówiła,
że gdy podejdziesz do Gnijącej Kaplicy,
usłyszysz dziwny głos, który przejmie nad tobą kontrolę.
Przestań snuć bajki.
Mój prapradziadek skoczył przez to w przepaść...
Zdaniem Babci.
Tam.
- Co to? - Spójrz!
Połączenie...
terminala...
sieciowego.
Jestem...
Cibo.
Pokaż się.
Ktoś tam jest?
Tak długo czekałam.
To mówi.
Cały czas wzywałam pomocy, ale nigdy nie nadeszła.
Zanim przybyłeś,
czekałam 17 526 000 godzin.
Jak się nazywasz?
Killy.
Jestem Cibo.
Inżynier.
Miło cię poznać.
Ktoś zdołał tu przetrwać.
To Emiter Wiązki Grawitacyjnej?
Imponująca broń.
Nawet my nie byliśmy w stanie odtworzyć tej technologii.
Gdzie go znalazłeś?
Nic o nim nie wiem.
BRAK GENU SIECIOWEGO
Widzę w twoich źrenicach pozostałości zarazy.
Nie masz genu sieciowego.
Co to za bzdury? Oczywiście, że nie.
Znasz kogoś, kto może go mieć?
Gdyby ktoś taki istniał, Miasto dawno odzyskałoby funkcjonalność.
Ale mam dobre wieści.
Zabierz mnie do zautomatyzowanej fabryki.
Zautomatyzowana fabryka?
Co to takiego?
Nie wiem.
Jeśli mnie tam zabierzesz,
zbuduję ci sztuczny terminal, który będzie miał taki sam efekt
jak gen sieciowy.
Nie wierzysz mi.
Ale to prawda.
Widzisz tu pozostałości sztucznego terminala, który zbudowałam.
Pod nim znajduje się port łączności.
Gdy znaleźliśmy tu port do Sieciosfery,
zbudowaliśmy elektryczną barierę, by uchronić się przed inwazją Safeguardów.
Mieliśmy tu swoje laboratorium.
Schroniliście się przed Safeguardami?
Nasze eksperymenty odniosły sukces.
Dotarliśmy aż do Zarządcy, ale wytropiły nas ich mechanizmy obronne.
Oto tego efekty.
Porozumieliście się z Zarządcą?
Nie mogliśmy.
Ale analiza danych przeciwprądu ujawniła kanał wejścia.
Jeśli dostanę kolejną szansę, tym razem mi się powiedzie.
Nie mam pojęcia, o czym ona mówi.
Hej, ty!
Tak?
Wspomniałaś, że broniliście się przed inwazją Safeguardów.
To wy stworzyliście barierę?
Zgadza się.
- Jak? - Killy, przesuń tamten gruz.
Zbudowałam generator bariery elektrycznej.
Dzięki niemu, nasze połączenie
- było wolne od Safeguardów. - Połączenie?
Jeśli je nawiążesz, możesz zarządzać Miastem.
Zgadza się.
Dawno temu wszyscy ludzie mieli gen sieciowy i mogli to robić.
- Niemożliwe. Niby jakim cudem? - To prawda.
Próbowaliśmy odtworzyć tę umiejętność u maszyn.
By powstrzymać Miasto od rozrostu.
Jeśli pójdziemy do fabryki, mogę stworzyć nowy terminal.
Posłuchaj, Killy. Mamy taki sam cel.
Chcesz, by Miasto znów było w rękach ludzi?
Tak.
A więc zgoda.
Ruszajmy.
Zaczekaj.
Gdzie jest ta fabryka?
W sekcji na wschód.
Piętnaście przecznic stąd.
Piętnaście.
To ponad dwa dni drogi.
Możemy wam pomóc?
- Dziadku. - Sutezo.
To, co chcą zrobić, może uratować naszą wioskę.
Wierzysz jej?
Sprawy mają się coraz gorzej.
Stanęliśmy przed decyzją,
czy opuścić barierę, czy zostać i umrzeć z głodu.
Nie sądzisz, że warto podjąć ryzyko?
Być może.
Ale jeśli przejdziemy 15 przecznic, baterie w naszym sprzęcie się wyczerpią,
a Safeguardzi na pewno nas zauważą.
No właśnie.
Jakkolwiek silny jest Killy,
nie ma gwarancji, że dotrze tam w pojedynkę.
Może zdołamy choć trochę mu pomóc.
To prawda. W grupie raźniej.
Potrzebujemy jedzenia na podróż, a niewiele go zostało.
W fabryce można zrobić wszystko.
Gdy tam dotrzemy, stworzę, co zechcesz.
Cokolwiek?
Tak, nawet jedzenie.
Naprawdę?
Killy.
Po prawdzie, nie rozumiemy nawet połowy tego, co mówi.
Ale...
zaryzykujemy i pójdziemy z tobą.
- Szybko! - Są jeszcze zapasowe baterie?
- Bierz wszystkie! - Jeszcze jedna osoba!
- Zostaw kogoś do obrony. - Wystarczy hełmetali?
Pospieszcie się.
Zuru!
Trzymajcie się blisko Killy'ego.
Chodźcie. Za mną.
Tak jest.
- Co to? - Znaleźli ją w Gnijącej Kaplicy.
To naprawdę żyje?
Tak, żyję.
Sutezo, to prawda?
Jeśli dostarczymy ją do tej fabryki, stworzy dla nas jedzenie?
Skąd mam wiedzieć?
To prawda.
Mogę stworzyć tysiące racji jak ta, którą miał Killy.
Tysiące? Byłaby niezła uczta.
Czy na pewno należy pokładać nadzieję w słowach tego czegoś?
Jeśli nie odpowiada ci moja decyzja, lepiej od razu zawróć.
Tak tylko pytałem.
A ty?
Nie mam z tym problemu.
Zamknij się i idź.
Parami. Idźcie pierścieniem.
- Zewrzeć szyki. - Tak jest.
Nie musiałaś z nami iść, Tae.
Moja siostra lepiej się czuje dzięki jedzeniu od Killy'ego.
Mam u niego dług.
A poza tym pójdę za Zuru choćby i w ogień.
Tae.
Sytuacja musi być ciężka, skoro bierzecie dzieci.
Szczerze mówiąc,
zostało niewielu, którzy potrafią obsługiwać sprzęt Elektrorybaków.
Strażnica!
To dzięki temu nas nie widzi?
Co to za miejsce?
Killy, nie wyrzucisz mnie gdzieś po drodze, prawda?
Proszę, Killy.
Killy ma inny metabolizm niż reszta ludzi. Rzadko kiedy musi jeść.
Tak?
A ty?
Spasuję. Ale dziękuję, że pytasz.
Bałaś się?
Tak. Ale nic mi nie jest.
Gdy zbliżają się Safeguardzi, powietrze śmierdzi jonami.
Od tego zapachu
aż szczypie w nosie.
Czuliście go?
Pędziłem ile sił. Niewiele pamiętam.
Ja go chyba poczułam.
Rzeczywiście dziwnie pachniało.
To jasne.
Żeby to zrozumieć, trzeba tego doświadczyć.
Tak.
Warto pamiętać, że gdy elektrorybacy rozbijają obóz,
zasypiają przy rozpalonym ognisku.
Robimy tak od zawsze.
Czemu?
Będąc na łowach, przez cały czas jesteśmy spięci.
Podobno ludzi uspokaja widok ogniska.
Sądzę, że od dawna, jeszcze zanim powstało Miasto,
ludzie wpatrywali się w ogień pod koniec dnia, by pozbyć się trosk.
Tak długo czekałam.
Byli ze mną inni,
ale wszyscy odeszli.
Nikt nie wie, ile to już trwa.
Gdy nagle pojawiła się zaraza,
ludzie stracili umiejętność łączenia się z Miastem.
Miasto zaczęło samoistnie się rozrastać.
Safeguardzi zaczęli postrzegać ludzi jako nielegalnych lokatorów
i nas eksterminować.
Byłam głównym inżynierem w Kaito, mieście daleko stąd.
Udało nam się wydobyć dane spod ruin
i wykorzystać je, by utrzymać ludzi przy życiu.
Ale wiedzieliśmy, że to nie potrwa długo.
Mój zespół znalazł sposób, by symulować gen sieciowy.
Wyruszyłam razem z nimi, by odszukać kolejny port łączności.
Tam go znaleźliśmy.
W drodze zginęła jedna osoba. Potem kolejna.
Niektórzy przetrwali podróż, ale podczas eksperymentu wszyscy...
Kaito pewnie też już zniknęło.
To droga do fabryki.
Dziadku.
Wiem. Nikt, kto tędy szedł, nie wrócił.
Musieli uderzyć w sieć obronną. Z nami nic wam nie grozi.
Słyszeliście.
Chodźmy.
Tak jest.
To wejście do fabryki.
Zautomatyzowane fabryki są rozrzucone po całym Mieście.
Ta jest najbliżej waszej wioski.
Otwiera się!
Połączyłaś się?
Nie musisz łączyć się z Sieciosferą, by zrobić coś takiego.
Co to?
A więc to jest fabryka.
Co to za kałuże?
Killy, połóż mnie na konsoli.
OCZEKIWANIE NA INICJACJĘ
Spójrzcie!
Tak!
Nigdy więcej nie będziemy głodować!
Zuru, spójrz! To niesamowite.
Racja.
OCZEKIWANIE NA INICJACJĘ
Killy, słyszysz mnie?
Mam problem.
Weź sztuczny terminal i przygotuj się do ucieczki.
Ja nie mogę się ruszyć.
Uważaj.
Gdy kiedyś weszłam tak głęboko w system, sprawy kiepsko się potoczyły.
To jeden z tych sztucznych terminali?
Dzięki niemu możemy powstrzymać Miasto?
Słyszysz?
Co teraz?
Rozsypka i odwrót. Tragarze przodem.
Grupa uderzeniowa, zwabić i zabić.
Tak jest! Tragarze, ruszajcie!
Tae!
Rusz się!
Jest ich tak dużo...
Tae!
- Zostaw plecak! Rusz się! - Ale...
- Tae! - Zuru! Pośpiesz się!
Nadchodzą.
Zwabcie je tu.
Tak jest.
Cibo!
Odwrót!
Niesamowite.
Ruszać się!
Szybciej!
Tae! Słyszysz mnie? Gdzie jesteś?
Cholera!
- Atsuji! Nic ci nie jest? - Moja noga.
Gdzie Tae?
Gdzie?
Została tam. Przygniótł ją Eksterminator.
Zuru!
Zuru, nie!
Zuru!
Tae!
Tae, ty żyjesz.
Zuru, przepraszam. Nic mi nie jest.
Tae, żyjesz?
Tak.
Tae!
Co za ulga.
Ryzykantka.
Przepraszam.
Jesteście ranni?
Tae złamała rękę.
Możesz się ruszać?
- Dobrze. Chodźmy. - Tak jest.
- Gdzie Cibo? - Została zgnieciona.
Safeguardzi!
Wszędzie ich pełno.
Nadciągają!
Strzel z tej swojej broni!
Co z tobą? Czemu nie strzelasz?
Wybaczcie spóźnienie.
Przybyłam ci na ratunek, Killy.
Kto to?
Cibo?
Bariera wytrzyma tylko 30 sekund.
Uciekajcie.
Biegiem.
Szybciej!
- Już po mnie. Zostaw mnie. - Co ty wygadujesz, Atsuji? Biegnij!
Wsiadajcie do kolejki.
Szybko!
- Nie jest zepsuta? - Właśnie ją naprawiam.
- Jedźmy już. - Chwileczkę.
Gotowe.
Ruszyliśmy.
Nareszcie.
Skończyły mi się pociski.
Zostały mi dwa.
Mam jeszcze jeden.
Ja dwa.
Nie poddawać się!
Killy, cały wysiłek, by zdobyć sztuczny terminal...
wielka szkoda.
AKCELERATOR GENEROWANIA MOCY
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Killy.
Killy!
Czemu jest taki ciężki?
ZASILANIE: ŁADUJĘ
Zaraz będziemy w wiosce.
Boli cię?
Nic mi nie jest.
Tae.
Wrócili! Dziadek i reszta.
Sprowadźcie dźwig! Musimy to unieść!
- Witajcie z powrotem. - Witaj, Dziadku.
- Jak poszło? - Znaleźliście jedzenie?
- Znieście to na dół. - Tak jest.
Bez obaw, zajmę się nią.
- Są ranni. - Przynieś taśmę molekularną!
Ale duża dziewczyna.
To ta, która wcześniej wyglądała jak potwór?
Nie żyje?
Nie wiem.
Powoli. Jest ciężkie.
Dziewczyna ma krzepę.
Nic mu nie jest. Śpi.
- Wnieście go do środka. - Tak jest.
ZASILANIE: ŁADUJĘ
- Wystarczy na pięć miesięcy. - Warto było się pofatygować.
Wreszcie najemy się do syta!
- Ilu zginęło? - Dwóch dobrych robotników.
- Nareszcie! - Prawdziwe jedzenie i picie!
Światło.
Uczcijmy pamięć tych, których straciliśmy przez te dwa lata...
minutą ciszy.
- Dziadku. - Dzięki.
- Nalej mi więcej. - Już za dużo wypiłeś.
Chcę się napić.
Nareszcie możemy odprawić żałobę.
Wcześniej nie mogliśmy sobie na to pozwolić.
Ale teraz mamy jedzenie. Wioska została uratowana.
Zapłaciliśmy jednak wysoką cenę.
Straciliśmy wielu wprawnych Elektrorybaków
i mnóstwo sprzętu.
Nie możemy wrócić do fabryki?
Da się tam stworzyć wszystko.
Nie.
Nie możemy tam wrócić.
Pełno w niej Eksterminatorów.
Oczywiście.
Zobaczymy, na jak długo wystarczy nam jedzenia.
Killy.
Mówią, że wioska jest uratowana. Wszyscy się radują.
Jeśli eksperyment Cibo się powiedzie,
czy wciąż będziesz wędrowcem?
Wiesz, Killy...
mógłbyś...
zostać.
Cibo.
Killy.
ZASILANIE: ŁADUJĘ
Sztuczny terminal.
Chcę go podłączyć. Potrzebuję twojej pomocy.
Czekaj.
Co teraz, Dziadku?
Módlmy się, by eksperyment Cibo się powiódł.
Jeśli się uda, nie będziemy musieli żyć w strachu przed Safeguardami.
Nie mogę tego pojąć.
Czego?
Ludzi łączących się z maszynami.
To takie...
Podobno dzięki temu Budowniczowie i Safeguardzi będą znów słuchać się ludzi.
To chyba dobrze?
Czemu dawniej ludzie w ogóle chcieli to robić?
Nie chciałbym żyć na tyle długo, by się przekonać.
Dokładka?
Zasłużyłeś.
To nie dla mnie.
Zaniosę trochę Tae.
Jasne.
Zuru.
Kiedy będę połączona, nie będę w stanie się ruszać.
Chcę, byś mnie chronił.
Sutezo.
Widzę, że nasz gość jest już na nogach.
Byłaś przy nim?
Tak.
Rozmawiałaś z nim?
Nie.
Czekaj!
Zuru!
Dziadku. Przyszedłeś mi pomóc?
Za dużo wypiłem.
Odniosę je po drodze na górę.
Zuru.
Zaczekaj.
Jak tam? Smakowało jej?
Nie ma jej w pokoju.
Tae?
- Co się dzieje? - Tae!
Generator bariery został zniszczony.
- Tae! - Co z tobą?
Nie zbliżaj się!
- Tae. - Czekaj!
Tae.
Dziadku!
Fusata, ocknij się!
Tae!
Nie! Obudź się!
ROZPOCZNIJ REPLIKACJĘ
Tae!
Jestem Sana-kan, agent Safeguard.
Zamierzamy wyeliminować
wszystkich nielegalnych lokatorów bez genu sieciowego.
- Tae, co z tobą? - Fusata!
Safeguard?
- Tae! - Fusata, chodź!
NIELEGALNY LOKATOR
Uważaj!
- Fusata! - Zuru, nie!
- Co się dzieje? - Eksplozja!
- Co to było? - Słyszycie?
NIELEGALNI LOKATORZY
Co się dzieje?
Udana infiltracja kompleksu nielegalnych lokatorów.
Generator bariery zniszczony.
Totalna eksterminacja w toku.
Udana infiltracja kompleksu...
To...
Udawała człowieka, by przedostać się przez barierę.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Safeguard wysokiego poziomu.
Musimy się spieszyć.
OBRANIE CELU NIEMOŻLIWE
Killy!
Fusata!
Rusz się!
Tae.
Zgodnie z rozporządzeniem eliminacji numer pięć,
rozpoczynam eliminację uzupełniającą.
Cholera! Nasza wioska.
Dziadku!
- Nie martwcie się o mnie. Idźcie. - Dziadku!
Posłuchaj, Sutezo. Zabierz wszystkich na wieżę.
Ostrzał z wysokości.
Tak jest.
- Zajmij się nim. - Dobrze.
Szybciej!
Pójdę przodem!
Pospieszcie się!
Fusata, zakładaj sprzęt!
- Nie ma więcej hełmetali! - Brakuje sprzętu!
Zuru, proszę.
Ale...
Sutezo.
- Tam! Nie mogą się przedrzeć! - Ciągle nadchodzą!
SYGNAŁ ZABLOKOWANY
NIEBEZPIECZEŃSTWO
To tutaj.
Co się dzieje?
Zuru?
Gdzie jest Tae?
Safeguard się pod nią podszył.
Nie mogła przeżyć.
Nie.
Tae...
nie może być martwa!
Fusata!
Idę tam.
Zuru...
Co?
Cholera!
Zastrzelę cię z bliska!
Cholera! Co to za potwory?
MEGASTRUKTURA
Killy!
Zuru, czekaj!
Szybko, tutaj! Biegnijcie na górę!
Zgodnie z rozporządzeniem eliminacji numer trzy, artykułem drugim,
zwiększam poziom eliminacji o trzy.
Wniosek o dostęp do Emitera Wiązki Grawitacyjnej.
EMITER WIĄZKI GRAWITACYJNEJ
DOSTĘP PRZYZNANY
EMITER WIĄZKI GRAWITACYJNEJ
Jesteś tylko ciałem, które wykradziono Safeguardom.
Ciałem.
Zamierzasz do nas wrócić? Odpowiedz natychmiast.
Zgodnie z rozporządzeniem, zostaniesz zniszczony.
Wykryto nieautoryzowane połączenie z Sieciosferą.
WYKRYTO NIEAUTORYZOWANE POŁĄCZENIE
Zwiększam poziom eliminacji o dwa.
Nie tak szybko!
ZNISZCZENIE URZĄDZENIA
Sutezo!
Killy!
NISKI POZIOM MOCY
MOC PRZEKIEROWANA
UWAGA! ZWIĘKSZONA MOC
UWAGA! OSTRZAŁ
Celujcie uważnie! Czekajcie, aż się zbliżą!
Udało się! To ostatni!
Tae.
Niemożliwe...
Zarządca.
Jestem w Sieciosferze?
To jeden z wielu rezerwowych elektronicznych światów,
łączących Sieciosferę z rzeczywistością.
Rezerwowych?
Pozwól mi się połączyć z Sieciosferą.
Terminal, którego użyłaś, został właśnie unieważniony.
Nie...
Połączenie z twoim mózgiem zostanie przerwane za kilka nanosekund.
Ale masz jeszcze czas.
W świecie rezerwowym czas jest przyspieszony,
więc z relatywnego punktu widzenia wydaje się płynąć wolniej.
Proszę, przynajmniej powstrzymaj atak Safeguardów na wioskę.
Bez rozkazu kogoś z genem sieciowym
Zarządca nie może podjąć takiego działania.
Rozumiem.
Mogę jednak, trzymając się wytycznych rezerwowego świata,
podać ci współrzędne opuszczonych poziomów,
których Safeguardzi nie monitorują.
Co to?
W środku jest mapa najbliższych poziomów.
Nie możemy przekazać tych informacji do rzeczywistości,
ale nie mamy rozkazu cię powstrzymać, jeśli się z nimi połączysz.
Zabierzcie tam rannych! Pomóżcie ich nosić!
- Szybko, tutaj. - Przynieść taśmę molekularną!
Fusata.
Opatrzyć cię?
Tak.
Killy.
Uratowałeś nas.
Zuru, co się stało z Cibo?
Nie wiem.
Rozumiem.
Już po wszystkim.
Jeszcze nie.
Czekaj!
BRAK GENU SIECIOWEGO
Cibo.
Cibo!
Mój mózg jest w ręku.
Safeguardzi odnaleźli waszą wioskę.
- Eksterminatorzy powrócą. - Co mamy robić?
Istnieje opuszczony poziom pomiędzy waszym, a tym poniżej.
Na północ stąd jest tor, który ku niemu wiedzie.
Opuszczony poziom.
Jest odłączony od Sieciosfery.
Safeguardzi i Budowniczowie go nie monitorują.
- Co teraz? - Zaufamy jej?
Jeśli zostaniemy, Eksterminatorzy nas wybiją.
Co robimy?
Przygotujcie się do wymarszu.
Chodź, Killy.
Killy.
Wracajmy do domu. Tu jest strasznie.
Nie możemy tam wrócić. Safeguardzi nas znaleźli.
Przepraszam, Dziadku.
Ja...
To moja wina, bo zabrałam ich na łowy.
Nie.
Powinniśmy ci dziękować.
Cibo umie wezwać kolejkę!
Nie próbujcie tego naśladować.
WYKRYTO NIELEGALNEGO LOKATORA
ŁĄCZĘ Z ZARZĄDCĄ
Wsiadajcie.
Dotrzemy tym na opuszczony poziom?
Wskakuj, mała. Uważaj.
Ten zapach.
- Nadchodzą! - Pospieszcie się!
Killy, co robisz? Chodź.
Killy.
Nie...
Killy, co się dzieje?
Killy.
Nie idziesz z nami?
Muszę odnaleźć gen sieciowy.
Zamykam drzwi.
Wtedy wieśniacy widzieli go po raz ostatni.
Potem moja babcia, Zuru, poprowadziła nas do nowej krainy.
Ale urosłaś.
Gdy byłam dzieckiem, babcia opowiadała mi bajki o Killym.
Minęło wiele czasu...
ale nie wygląda, by Miasto miało wrócić do normy.
Najwyraźniej nie odnaleziono nosicieli genu sieciowego.
Ale wierzę...
Wiem, że gdzieś tam, w nieskończonym Mieście,
Killy kontynuuje swoje poszukiwania.
Napisy: Anna Piotrowska